Fundacja Arton
  • podrozdokiosku.m4v
  • arton_2013_wasko_593.jpg
  • arton_2013_wasko_594.jpg
  • arton_2013_wasko_595.jpg
  • arton_2013_wasko_596.jpg
  • arton_2013_wasko_597.jpg
  • arton_2013_wasko_598.jpg
  • arton_2013_wasko_599.jpg
  • arton_2013_wasko_600.jpg
  • arton_2013_wasko_601.jpg
  • arton_2013_wasko_602.jpg
  • arton_2013_wasko_603.jpg
  • arton_2013_wasko_604.jpg
  • arton_2013_wasko_605.jpg
  • arton_2013_wasko_606.jpg
  • arton_2013_wasko_607.jpg
  • arton_2013_wasko_608.jpg
  • arton_2013_wasko_609.jpg
  • arton_2013_wasko_610.jpg
  • arton_2013_wasko_611.jpg
  • arton_2013_wasko_612.jpg
  • arton_2013_wasko_613.jpg
  • arton_2013_wasko_614.jpg
  • arton_2013_wasko_615.jpg
  • arton_2013_wasko_617.jpg

Podróż Wacława Antczaka do kiosku przy ul. Głównej

rok powstania:

1973

technika:

film, 35 mm

licencja:

Ryszard Waśko

słowa kluczowe:

Podróż Wacława Antczaka do kiosku przy ul. Głównej podróż Ryszard Waśko film

Artysta podkreślając przedmiotowy wymiar kamery filmowej, zwraca uwagę na opozycje przestrzeni kadru (tego, co przedstawione) oraz przestrzeni pozakadrowej (to, co z kadru wykluczone, czyli continuum rzeczywistości). Według Katherine Russel strategia taka „podkreśla podporządkowanie rzeczywistości formie. Rama obrazu, która posiada własną autonomię, limituje „widok” do prostej ekonomii: wnętrze/zewnętrze. Charakter „wnętrza” wyznacza kompozycja i detal, na „zewnątrz” jest nieznana przestrzeń, która nigdy do końca nie zostaje opisana. Statyczna rama obrazu (the fixed frame) reprezentuje intencjonalność fenomenologicznej świadomości, ale jednocześnie określa limity tego, co widoczne i poznawalne. Statyczna rama wskazuje na podmiot percepcji. Cztery strony ramy kierują również naszą uwagę na to, co jest poza nią, czyli: continuum realności definiowane przez swoiste anty-continuum ramy”.

Opis za: Ł. Ronduda, Sztuka polska lat 70. Awangarda, Warszawa 2009; C. Russel, Experimental Ethnography, Londyn 1999, s. 158.