Fundacja Arton
  • 51_robakowski_2014_arton.jpg
  • 52_robakowski_2014_arton.jpg
  • 54_robakowski_2014_arton.jpg
  • 53_robakowski_2014_arton.jpg
  • 55_robakowski_2014_arton.jpg
  • 56_robakowski_2014_arton.jpg
  • 59_robakowski_2014_arton.jpg
  • 135_robakowski_2014_arton.jpg

O moich palcach. Kino własne

rok powstania:

1985

technika:

negatyw, mały obrazek (stopklatki, przefotografowanie taśmy VHS)

numer inw.:

51-59_robakowski_2014_arton

licencja:

Józef Robakowski

Digitalizację dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

słowa kluczowe:

Robakowski, mój, teatr, video, wideo

"Kino własne - realizuje się wtedy, gdy nic nie udaje. Już przez swoje istnienie jest faktem, mimo że faktów z życia nie musi dotyczyć.
Nie znaczy to, że zajmuje się rejestracją natury, bowiem ma ją wliczoną.
w swój sens istnienia. Posiada więc wszelkie możliwości być kinem nadal, ale kinem własnym - czyli bezpośrednią projekcją myśli filmującego. Zwolnione od wszystkich mód i prawideł estetycznych oraz ustalonych kodyfikacji językowych staje blisko życia filmującego. Można powiedzieć, że jest jego miłością i pasją, ale też często krzywym zwierciadłem. Filmujmy więc wszystko, a okaże się, że filmujemy zawsze samego siebie. Taki sfilmowany filmujący człowiek żyje dopiero w pełni na ekranie i ma podobną do ciebie posturę, ale inny charakter i osobowość. To niezmiernie interesujące, ze przez ekran można polemizować samemu z sobą. Filmuj więc bacznie przyglądaj się sobie krytycznie z całą świadomością, że ty z ekranu jesteś wspanialszy niż w naturze, ponieważ masz większe możliwości w zapamiętywaniu czasu minionego. Wreszcie weź i to pod uwagę, że twoja pamięć staje się często pamięcią oglądającego te filmy."
[1981, Józef Robakowski]

Praca jest jedną z realizacji Robakowskiego, która może być odczytywana jako metafora sytuacji politycznej w Polsce w latach 80. i postawy, którą wobec tej sytuacji zajął artysta, usunięty wówczas ze szkoły filmowej, w której wykładał. Wykluczenie z życia społecznego zaowocowało serią prywatnych, kameralnych realizacji wideo, inscenizowanych z narracją artysty prowadzoną z offu.